One lovely morning I was travelling for one of my business trips. It was early in the morning and I decided to have a quick coffee at one of the airport’s coffee shops. Along with me two police officers were waiting in line and they kindly let me order first. After we ordered I offered to treat them their coffee. Of course they refused immediately. I told them that the reason was because I wanted to express my gratitude for their important work. The looked at me in surprise very calmly. They thanked me and asked me to join them for a while.

We talked about their shifts and whether they like their job. They said that they still do although It’s a difficult job because they have to face all kinds of people and must be polite and calm. They must also have the ability to change their mood and be pleasant to their family when they go back home.There are times when they want to shout out loud but again they must try to control themselves.

You shouldn’t do something that you might regret” someone once said.

You must constantly think about your next move. You can’t wander in your life in your work without thinking.

After this pleasant talk I stayed alone and started thinking about the things we talked about. I realized that you can’t move on in life unless you have a plan . It would be even better if you were aware of your talents and weaknesses because these will be your tools to success.

How sure do you think you are?

Ένα όμορφο πρωινό ταξίδευα για ένα από τα πολλά επαγγελματικά μου ταξίδια. Ήταν νωρίς το πρωί και αποφάσισα σε ένα από τα καφέ του αεροδρομίου να πιω έναν γρήγορο καφέ. Μαζί με εμένα έφτασαν και δυο νέοι αστυνομικοί στο ταμείο και μου έδωσαν την σειρά τους πολύ ευγενικά. Αφού παρήγγειλα και μετά παράγγειλαν και αυτοί, τους πρότεινα πολύ ευγενικά να μου επιτρέψουν να κεράσω τον καφέ τους. Φυσικά μου αρνήθηκαν αμέσως. Τους απάντησα ότι, θα ήθελα να κεράσω έναν καφέ ως εκτίμηση για το έργο που κάνουν. Με κοιτούσαν με ψυχραιμία αλλά ταυτόχρονα με έκπληξη. Με ευχαρίστησαν και μου πρότειναν με την σειρά τους να καθήσω μαζί τους για λίγο.

Συζητήσαμε για τις βάρδιες τους και γενικότερα εάν τους αρέσει αυτό που κάνουν. Μου απάντησαν ότι ακόμα ναι. Είναι μια δύσκολη εργασία διότι έρχεσαι αντιμέτωπος με κάθε λογής χαρακτήρα και πρέπει να είσαι ευγενικός και ψύχραιμος. Πολλές φορές φτάνουμε στο σπίτι μας και πρέπει να αλλάξουμε διάθεση με ένα κλικ, για να είμαστε όσο γίνεται ευχάριστοι στην οικογένεια μας. Είναι φορές που θελουμε να φωνάξουμε δυνατά αλλά πάλι χρειάζεται αυτοσυγκράτηση.

«Δεν πρέπει να κάνεις κάτι που θα το μετανιώσεις μετά» ήταν τα λόγια του ενός.

«Χρειάζεται συνεχώς να σκέφτεσαι την κάθε σου κίνηση. Δεν μπορείς να βαδίζεις στη ζωή, στη δουλειά, χωρίς να σκέφτεσαι»

Φεύγοντας από τον πολύ ευχάριστο καφέ μαζί τους, όσο και να ήθελα πριν να μείνω λίγο μόνος μου, τα λόγια τους με έβαλαν σε σκεψεις. Σκέφτηκα λοιπόν ότι δεν μπορεί να προχωράστη ζωή καποιος χωρίς να γνωρίζειτην κατεύθυνση του, χωρίς να έχει ένα σχέδιο για το που θέλει να πάει. Δεν θα ήταν καλύτερο εάν γνώριζε ποια είναι τα έμφυτα ταλέντα του και ποιες οι αδυναμίες του γιατί αυτά θα τον βοηθούσαν περισσότερο σε ότι κάνει;

Πόσο σίγουρος είσαι λοιπόν ότι τα γνωρίζεις; 

%d bloggers like this: